Frambozen plukken

Libelle op bezoek

Het was wel even paniek. De open tuindagen van VELT en Landelijke Gilden waren geannuleerd dus ik had het vooruitzicht op een chille zomer zonder tuinbezoekers. Mis poes!

Ik kreeg een berichtje van Libelle tuinexpert Laurence Machiels die graag enkele inspirerende tuinen in beeld wou brengen. Ze volgde me al een tijdje via Instagram en ik had haar ontmoet op een lezing van tuinontwerpster Jacqueline van der Kloet.

Mijn tuin was één van de drie uitverkorenen. Een prachtige kans voor ik ben in de tuin dus even alle hens aan dek en vollen bak in actie schieten

Onkruid wieden, rommelhoekjes opruimen en mijn benen scheren om een heuse filmset te creëren met mijn tuin en mezelf in de hoofdrol. Stress. Maar wel leuke stress die voor een aangename adrenaline kick zorgde. Want een hele eer om je tuin op beeld en op de website van Libelle te krijgen.

De tuinexpert arriveerde. Libelle filmcrew op sleeptouw, drone in zoemende actie, bakken vol enthousiasme en vlinders in mijn buik. Of zenuwen. Dat kan ook. Je hersenen registreren hetzelfde fysieke gevoel dus maakt niets uit. Gewoon gaan en het laten gebeuren.

‘Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan’ (Astrid Lindgren)

De drone werd behendig boven de tuin gestuurd. Los van het bedreigende gezoem, net als een bijenzwerm die op zoek is naar een nieuwe nestplaats, was ik wel super nieuwsgierig naar het resultaat van die vliegende camera.

Laurence en ik liepen een aantal rondjes in de tuin. En we mochten elkaar een stuk of 7 keer spontaan ontmoeten bij de achterdeur. Telkens alsof het voor de eerste keer was. Wat een mens allemaal doet voor een goed filmpje. Grappig.

Tijd voor het interview. Laurence begon met het stellen van de vragen en als bij wonder rolden de woorden uit mijn mond. Zonder voorbereiding, zonder repeteren. Ik stond eigenlijk zelf versteld. Waar al die workshops goed voor zijn! Ik had dit verhaal al eerder verteld.

Ik probeerde de camera weg te denken en op Laurence te focussen. Onder druk presteer ik blijkbaar goed. Wel heel handig als er ook een regisseur bij is die herhaalt wat je al uit je botten hebt geslagen als je dan toch even de draad kwijt raakt.

Op een paar uur tijd blikten we de beelden in en was ik ineens weer helemaal alleen in mijn tuin. Een ervaring rijker en nog nazinderend van de stresshormonen.

Dankbaar voor deze kans en het fijne team dat me zoveel mogelijk op mijn gemak stelde. En me ook gewoon mijn ding liet doen. Zonder veel blablabla. Mijn enthousiaste geratel buiten beschouwing gelaten. 

Ik kon alleen maar afwachten wat het resultaat zou geven. Eind juli ging het beeldmateriaal online.  Het is een tuin en een vakkundig bewerkte film geworden om trots op te zijn. En dat ben ik dus ook.

Bovendien kan ik mijn tuin nu ook eindelijk eens vanuit vogelperspectief bewonderen. Nieuwsgierig geworden? Kijk maar even mee!

https://www.libelle.be/nest/tuindromen-wilde-tuin-evelien-bauduin/