Kiezen zonder verliezen

Trouwfoto

Kiezen hoeft niet altijd te betekenen dat je iets verliest. Vorige week hakte ik de knoop door. Ik besloot om me vanaf dit najaar nog meer te gaan focussen op wat ik het liefste doe. Namelijk het inspireren door mijn enthousiasme voor al wat hier groeit en bloeit. Mijn kennis van tuinontwerp doorgeven en helemaal voor advies op maat gaan.

Als ik bij klanten ben en zie hoe hun ogen beginnen te blinken wanneer ze inzicht krijgen in de troeven van hun tuin. Als ik plantennamen noem en soorten toon die echt bij hun buitenruimte zouden passen. Als ik dankzij mijn praktische aanpak tips geef die ze meteen kunnen inzetten. Als ik vrolijke berichtjes krijg met foto’s van de resultaten. Heerlijk!

Het ontwerpen samen met tuineigenaars en puzzelen tot het plaatje klopt, vind ik fijner dan in mijn eentje over iemand zijn tuin nadenken. Ik hou van het snelle werken, het meteen checken of een bepaalde vorm aankomt, het zien van de emotie die bepaalde bloemen opwekken, het aanpassen van vormen die wringen. Praktische oplossingen zoeken voor tuinproblemen op het moment zelf daagt me uit en geeft me de voldoening die ik nodig heb in een job.

Tuinarchitectuur in combinatie met mijn pedagogische opleidingen. Het lag voor de hand maar ik zag het niet meteen. Vandaag is het helder. Ik kies volledig voor tuincoaching en workshops omdat ik me daarbij als een vis in het water voel. Tuinarchitecten die op de klassieke manier werken zijn er in overvloed dus ik sla mijn eigen weg in. In de wetenschap dat er ook voor mijn concept een publiek is.

Ik kies ervoor om enkel nog te werken met mensen die het zélf willen doen en die heel graag hun eigen tuin stap voor stap willen ontwerpen. Helpen en meedenken in dat proces is zo mooi. Klanten zelfredzaam maken zodat ze hun plan kunnen trekken en weten waarmee ze rekening moeten houden in de toekomst. Zodat ze ten volle kunnen genieten en terecht fier zijn op wat ze gerealiseerd hebben. Ik heb mijn missie gevonden!

Waardevol

Deelnemers Workshop in de Serre

Hoe waardevol is mijn workshopaanbod? Toen vorig jaar het idee begon te rijpen voor een eigen zaak, was ik vooral bezig met de inhoud. Wat doe ik graag, waar krijg ik energie van, waar kan ik anderen bij helpen?

Het verhaal voor de verandering een keer laten vertrekken vanuit mijn eigen talenten. Oplossingen bedenken voor problemen waar ik mensen tegenaan zie lopen. Een manier uitwerken om anderen te ondersteunen in hun eigen zoektocht naar een mooier, rustiger en groener leven.

Dat zoeken doe ik vol passie en liefde want eindelijk blijkt mijn verzamelde kennis en expertise zin te hebben. Ik bouw een aanbod uit en hoop maar dat het iemand aanspreekt. De eerste vind-ik-leuks geven vleugels en stilaan zie ik dat wat aan de keukentafel gecreëerd werd, ook echt aankomt bij mensen.

De inschrijvingen voor de workshops beginnen vlot binnen te lopen. En alhoewel ik zenuwachtig ben voor de eerste try-out neem ik die angst – op aanraden van de supporters om me heen – onder de arm en ga ik voluit. Eens de eerste deelnemer aankomt, valt de stress weg en voel ik me als een vis in het water.

Wat begon als een gek plan is ineens werkelijkheid geworden. Kennis en inzicht delen met anderen zodat zij zelf durven tekenen en hun eigen tuinplan ontwerpen. Ik bied hulp en trek hen over de streep maar ze doen het wel helemaal zelf.

De energie die loskomt, de ogen die beginnen te blinken als we door de tuin wandelen, de fierheid op het plan dat ze mee naar huis nemen. Zo mooi! Dit is meer dan ik had durven dromen.

Liefde

Kersttaart met rode en blauwe bessen

Weet je wat ik het leukste vind aan ondernemen? De liefde die je voelt omdat je durft je nek uit te steken en daar ook voor beloond wordt. Enthousiaste reacties van mensen die geraakt worden door wat je schrijft, ook al wist je tot voor kort niet eens dat ze meelazen. Het blinken van de ogen van klanten die ineens wel weer verder kunnen met hun tuin en er dan ook meteen invliegen. Het warme onthaal door de collega ondernemers tijdens de colabs bij Starterslabo, ook als het een keer wat minder gaat in ondernemersland.

De getuigenissen van meer ervaren ondernemers doen deugd. Weten dat het perfect normaal is dat een zaak opbouwen tijd nodig heeft. Dat workshops niet meteen vollopen. Dat mensen tijd nodig hebben om je te leren kennen. Tijd om te beslissen of wat jij te bieden hebt, bij hen past. Dat het om hen gaat en niet om jou.

Het geeft rust om te zien dat iedereen op zoek is naar een balans tussen werk en gezin. Dat er een nieuw evenwicht gezocht wordt in onze relaties nu we ineens van thuis uit werken.

Dat het gek is om een hele dag thuis te zijn en toch de afwas moeten laten staan omdat we anders niet vooruit geraken. Dat onze ouders en familie ons ineens met andere ogen bekijken en soms ook bezorgd zijn om de moeilijke weg die we kiezen. We staan klaar voor elkaar als het even niet meer gaat en dat is zo mooi. Ik ben blij dat ik dit niet alleen hoef te doen.

We gaan elk onze eigen weg. De ene al met een gekker idee dan de andere. Sommige bedrijfjes slaan meteen aan en boeken instant succes. Andere hebben wat meer tijd nodig om op gang te komen. Het is een prachtig proces en ik ben enorm dankbaar dat ik deze weg gekozen heb. De trage weg. Uitzoeken en ondervinden, vallen en weer opstaan om dan telkens weer tot het besluit te komen dat ik ben waar ik moet zijn. Omringd door mooie en warme mensen, elk met hun verhaal.

Ook al zou dit hele idee niet rendabel blijken, dan nog heb ik zoveel geleerd over mezelf. Over hoe mezelf wegsteken en proberen zo weinig mogelijk op te vallen niet de juiste manier is voor mij.

Over hoeveel leuker ik het leven vind als ik mijn talenten om te inspireren, verbinden en creëren kan inzetten om anderen verder te helpen. Ook al begint het bij zoiets simpels als hun tuin. Het is zoveel meer!

Een dikke merci dus aan alle warme mensen om me heen voor de steun en het vertrouwen. Ik heb genoten van de opstart en ik kijk uit naar wat de toekomst brengt.