Kiezen zonder verliezen

Trouwfoto

Kiezen hoeft niet altijd te betekenen dat je iets verliest. Vorige week hakte ik de knoop door. Ik besloot om me vanaf dit najaar nog meer te gaan focussen op wat ik het liefste doe. Namelijk het inspireren door mijn enthousiasme voor al wat hier groeit en bloeit. Mijn kennis van tuinontwerp doorgeven en helemaal voor advies op maat gaan.

Als ik bij klanten ben en zie hoe hun ogen beginnen te blinken wanneer ze inzicht krijgen in de troeven van hun tuin. Als ik plantennamen noem en soorten toon die echt bij hun buitenruimte zouden passen. Als ik dankzij mijn praktische aanpak tips geef die ze meteen kunnen inzetten. Als ik vrolijke berichtjes krijg met foto’s van de resultaten. Heerlijk!

Het ontwerpen samen met tuineigenaars en puzzelen tot het plaatje klopt, vind ik fijner dan in mijn eentje over iemand zijn tuin nadenken. Ik hou van het snelle werken, het meteen checken of een bepaalde vorm aankomt, het zien van de emotie die bepaalde bloemen opwekken, het aanpassen van vormen die wringen. Praktische oplossingen zoeken voor tuinproblemen op het moment zelf daagt me uit en geeft me de voldoening die ik nodig heb in een job.

Tuinarchitectuur in combinatie met mijn pedagogische opleidingen. Het lag voor de hand maar ik zag het niet meteen. Vandaag is het helder. Ik kies volledig voor tuincoaching en workshops omdat ik me daarbij als een vis in het water voel. Tuinarchitecten die op de klassieke manier werken zijn er in overvloed dus ik sla mijn eigen weg in. In de wetenschap dat er ook voor mijn concept een publiek is.

Ik kies ervoor om enkel nog te werken met mensen die het zélf willen doen en die heel graag hun eigen tuin stap voor stap willen ontwerpen. Helpen en meedenken in dat proces is zo mooi. Klanten zelfredzaam maken zodat ze hun plan kunnen trekken en weten waarmee ze rekening moeten houden in de toekomst. Zodat ze ten volle kunnen genieten en terecht fier zijn op wat ze gerealiseerd hebben. Ik heb mijn missie gevonden!

Vertragen

Krijtbord met daarop handgeschreven 'ik ben in de tuin'

Of het nu bosbaden is, wandelen in de natuur of in de aarde woelen in je eigen tuin. Buiten zijn tussen groen doet je zoveel deugd!

Mijn missie met ‘ik ben in de tuin’ is om anderen ook aan te zetten tot vertragen, stilstaan en kijken. De tuin was voor mij het ideale rustpunt toen mijn lichaam aan de alarmbel trok. Veel kon ik niet meer doen dus het onkruid tierde welig maar dat loslaten was net het hele punt. 

Genieten van de schoonheid lukte wel. En stilaan besefte ik weer waar het in dit leven echt om draait. Jezelf helemaal ok vinden zoals je bent en de lat niet meer zo hoog leggen. 

Een gelukkige mama in de plaats van eentje die alles krampachtig onder controle wil houden. Dat is wat mijn kinderen nodig hebben om uit te groeien tot fijne volwassenen die sterk in het leven staan en weten wat ze zelf willen.

Het rebelse veulen dat ik initieel was terugvinden en vrij laten ook al schop ik daarmee tegen wat schenen. Kan geen kwaad. Iedereen denkt toch wat hij of zij zelf wil. En dat is dik ok. Doe ik ook!

Het gaat allemaal zo snel vandaag de dag dus neem je tijd en kijk om je heen. De maanden die komen zijn prachtig! Meer werken kan altijd, minder is de uitdaging. Doe jezelf tijd cadeau en ga naar buiten. Het helpt. Echt.