Onthaasten in het groen

Potplanten overwinteren in de serre

De wereld draait maar door en het gaat steeds harder. We doen ons best om alle bordjes in de lucht te houden maar het is een hele uitdaging. Regelmatig valt er iemand noodgedwongen stil met alle gevolgen van dien.  Batterijen leeg en heel veel tijd nodig om terug op te laden.

Zelf heb ik ook maanden nodig gehad om terug recht te krabbelen. Op doktersadvies naar buiten, bewegen en praten om beter te begrijpen waar het energieverlies vandaan kwam. Mijn hulpbron was de tuin. Terugplooien op mezelf, lezen onder de notelaar en stilaan ook weer een beetje tuinieren als mijn lichaam het toeliet.

In die periode heb ik me vaak de vraag gesteld wat ik wou doen met de tweede helft van mijn leven. Waar krijg ik energie van? Wat maakt me intens gelukkig? Wanneer gaan mijn ogen blinken en straal ik enthousiasme uit? Waar ben ik het liefst?  Het antwoord op al die vragen lag voor mij telkens in de combinatie van mensen en natuur.

Vandaar dat ik de stap heb gezet naar het groene ondernemerschap. In de hoop te inspireren en voor mezelf een zinvolle job te creëren waar ook anderen gelukkiger van worden.

Heb je er nood aan om even stil te staan om welke reden dan ook? Voel je dan welkom om te onthaasten in mijn tuin. Je verhaal delen mag, maar moet niet. Gewoon buiten zijn en zien hoe de seizoenen hun gang gaan. Mij heeft het alleszins deugd gedaan toen ik tijdelijk niet meer wist waar ik heen wou met mijn uiteenlopende vaardigheden en kennis.

Door het werken in de tuin, de lichaamsbeweging en buitenlucht in combinatie met de repetitieve handelingen die mijn drukke hoofd rust gaven, ontstond het idee om van hieruit te gaan werken. Vertrekken van de plaats waar ik het liefste ben en dingen doen waar ik energie van krijg door te voelen dat ik nodig ben.

Kom het eens een middag uitproberen. Je bepaalt zelf hoeveel hooi je op je vork neemt en welke tuinklussen bij jou passen. Wil je graag helpen bij de aanleg van de moestuin, struiken een stevige knipbeurt geven, fruit plukken, frambozenstruiken opbinden of de kippen kunstjes leren, het kan allemaal.

Dit is een plek waar je verscholen in het groen even afstand kan nemen van je dagelijkse leven zodat je weer leert voelen wat echt bij je past. Wat je hier leert neem je sowieso mee naar huis en zorgt ervoor dat je je eigen tuin ook meer waardeert en benut om tot rust te komen.

Neem je agenda erbij en dan kijken we op welk moment je dit cadeautje voor jezelf kan inplannen.

Mama, welk beroep ga je kiezen?

Doosje met pepermuntjes met 'Lucky Pills' erop gedrukt

Af en toe vragen mijn kinderen ’Mama, weet je nu al welk beroep je gaat kiezen?’. Een jaar geleden wist ik het echt niet meer. Met mijn diploma pedagogie leek ik wel overal heen te kunnen maar de onderwijswereld blijkt niet zo goed bij me te passen. Ik kleur te graag buiten de lijntjes en heb liever dat kinderen onder en op hun bank zitten dan braaf erachter.

In mijn zoektocht naar een job die echt bij me past, raadde een vriendin me aan om beelden te verzamelen die me raakten. Elke keer als ik een foto zag die me gelukkig maakte, knipte of scheurde ik – afhankelijk van mijn stemming die dag – de prent uit en verzamelde mijn vangst in een mapje.

In dezelfde periode deed ik fanatiek mee aan de rage van het ontspullen om de chaos in mijn hoofd het zwijgen op te leggen. De magazines die ik tot dan toe bewaard had, mochten eindelijk weg, maar pas nadat ik er de beelden uit had gehaald die me raakten. Het was trouwens veel makkelijker om afstand te doen van mijn verzameling op deze manier, dan had ik ze toch niet voor niks bijgehouden al die jaren.

Het goede voornemen om de beelden ook echt in een plakboek samen te brengen, bleef een hele tijd met 1 januari  verbonden maar doordat ik door VDAB verplicht werd om uit mijn burn-out-cocon te kruipen, nam ik snijmes en lijmroller – want naast functioneel moest het voor mijn neurotische zelf vooral mooi worden – en ging aan de slag.

Het was echt zoeken om al die totaal uiteenlopende prentjes in dat ene boek te krijgen, maar door te passen en proberen leek er eindelijk een soort van logica in te komen en kon ik het gekozen materiaal sorteren in verschillende categorieën.

Daar zat ik dan met mijn mooie plakboek vol wilde tuinen, lekkere taartjes en stijlvolle interieurideeën. Hoe moest ik hier nu een job van maken? Het was pas toen ik het boek aan mijn loopbaanbegeleidster toonde en er volgens haar wel een rode draad in te zien was, dat ik inzag dat deze oefening meer was dan een veredelde opruimactie.

De kinderen zijn ondertussen helemaal mee met het idee. Voor hen is het allemaal beter te begrijpen doordat ze thuis concrete tuinplannen zien liggen en zich meer kunnen voorstellen bij wat een tuinontwerper doet dan bij een job als pedagoog. Nu nog de ondernemer in mezelf vinden, want die zit precies goed verstopt.