Mama, welk beroep ga je kiezen?

Af en toe vragen mijn kinderen ’Mama, weet je nu al welk beroep je gaat kiezen?’. Een jaar geleden wist ik het echt niet meer. Met mijn diploma pedagogie leek ik wel overal heen te kunnen maar de onderwijswereld blijkt niet zo goed bij me te passen. Ik kleur te graag buiten de lijntjes en heb liever dat kinderen onder en op hun bank zitten dan braaf erachter.

In mijn zoektocht naar een job die echt bij me past, raadde een vriendin me aan om beelden te verzamelen die me raakten. Elke keer als ik een foto zag die me gelukkig maakte, knipte of scheurde ik – afhankelijk van mijn stemming die dag – de prent uit en verzamelde mijn vangst in een mapje.

In dezelfde periode deed ik fanatiek mee aan de rage van het ontspullen om de chaos in mijn hoofd het zwijgen op te leggen. De magazines die ik tot dan toe bewaard had, mochten eindelijk weg, maar pas nadat ik er de beelden uit had gehaald die me raakten. Het was trouwens veel makkelijker om afstand te doen van mijn verzameling op deze manier, dan had ik ze toch niet voor niks bijgehouden al die jaren.

Het goede voornemen om de beelden ook echt in een plakboek samen te brengen, bleef een hele tijd met 1 januari  verbonden maar doordat ik door VDAB verplicht werd om uit mijn burn-out-cocon te kruipen, nam ik snijmes en lijmroller – want naast functioneel moest het voor mijn neurotische zelf vooral mooi worden – en ging aan de slag.

Het was echt zoeken om al die totaal uiteenlopende prentjes in dat ene boek te krijgen, maar door te passen en proberen leek er eindelijk een soort van logica in te komen en kon ik het gekozen materiaal sorteren in verschillende categorieën.

Daar zat ik dan met mijn mooie plakboek vol wilde tuinen, lekkere taartjes en stijlvolle interieurideeën. Hoe moest ik hier nu een job van maken? Het was pas toen ik het boek aan mijn loopbaanbegeleidster toonde en er volgens haar wel een rode draad in te zien was, dat ik inzag dat deze oefening meer was dan een veredelde opruimactie.

De kinderen zijn ondertussen helemaal mee met het idee. Voor hen is het allemaal beter te begrijpen doordat ze thuis concrete tuinplannen zien liggen en zich meer kunnen voorstellen bij wat een tuinontwerper doet dan bij een job als pedagoog. Nu nog de ondernemer in mezelf vinden, want die zit precies goed verstopt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *