Over

Evelien Bauduin, een creatieve duizendpoot die van groen houdt en voldoening haalt uit elkaar inspireren en daardoor samen iets moois realiseren. Aangenaam.

Volg ‘ik ben in de tuin’ op

Na een sessie loopbaancoaching sloeg ik als pedagoge een compleet andere richting in en begon aan de opleiding tuin- en landschapsarchitectuur. Tuinieren en nadenken over wat waar moest komen kon uren aan een stuk zonder dat het verveelde. Dus waarom niet van mijn passie een echte job maken? Bovendien kon deze kennis handig ingezet worden om de wildernis te temmen die we in 2010 kochten in het landelijke Kruishoutem.

Dankzij de lessen op het KASK weet ik waar een goed ontwerp aan moet voldoen om de bewoners maximaal te laten genieten van hun buitenruimte. Ik leerde honderden planten herkennen en benoemen. Ontdekte dat ik tekenen op papier leuker vind dan werken met computergestuurde tekenprogramma’s en heb me geweldig geamuseerd dankzij het jeugdig enthousiasme van mijn studiegenoten.

Als kers op de taart ben ik nu de eigenaar van een natuurlijke tuin waar nog werk aan is, maar waar ik ontzettend fier op ben omdat hij zo mooi gegroeid is, samen met mij.

Verder hou ik ook van brunchen met vriendinnen, blauwe lucht en roze bloesems, mijn kinderen die ‘s ochtends bij ons in bed kruipen om te knuffelen, taartjes bakken én opeten, mooie dingen die me blij maken, zingen uit volle borst als niemand me hoort, lekker en gezond eten dat ik niet zelf moet klaarmaken. En nog zoveel meer.

Het hele ‘ik ben in de tuin’ idee zorgt ervoor dat ik weer volop blijheid, vrijheid en betekenis in mijn leven breng. Nooit gedacht dat ik ondernemer zou worden maar de puzzel valt in elkaar nu ik mijn talenten kan inzetten waar ze thuis horen.

“Evelien, je bent een krak in wat je doet! We zagen er al lang tegenop om van onze kleine voor en achtertuin een aangename plek te maken. Het maakte dat we onze tuin niet echt naar waarde schatten.

Door jouw tuincoaching kochten we dezelfde dag al goed materiaal en werden de kapotte lavendel en de overtollige bodembedekker al aangepakt. En nu we de drive hebben, en ons al zien ontstressen onder het appelboompje zijn we er volop voor aan het gaan. Ja, zelfs degene zonder groene vingers kreeg je enthousiast.” (Valerie en Tom, Deinze)

Volg ‘ik ben in de tuin’ op