Vertragen

Krijtbord met daarop handgeschreven 'ik ben in de tuin'

Of het nu bosbaden is, wandelen in de natuur of in de aarde woelen in je eigen tuin. Buiten zijn tussen groen doet je zoveel deugd!

Mijn missie met ‘ik ben in de tuin’ is om anderen ook aan te zetten tot vertragen, stilstaan en kijken. De tuin was voor mij het ideale rustpunt toen mijn lichaam aan de alarmbel trok. Veel kon ik niet meer doen dus het onkruid tierde welig maar dat loslaten was net het hele punt. 

Genieten van de schoonheid lukte wel. En stilaan besefte ik weer waar het in dit leven echt om draait. Jezelf helemaal ok vinden zoals je bent en de lat niet meer zo hoog leggen. 

Een gelukkige mama in de plaats van eentje die alles krampachtig onder controle wil houden. Dat is wat mijn kinderen nodig hebben om uit te groeien tot fijne volwassenen die sterk in het leven staan en weten wat ze zelf willen.

Het rebelse veulen dat ik initieel was terugvinden en vrij laten ook al schop ik daarmee tegen wat schenen. Kan geen kwaad. Iedereen denkt toch wat hij of zij zelf wil. En dat is dik ok. Doe ik ook!

Het gaat allemaal zo snel vandaag de dag dus neem je tijd en kijk om je heen. De maanden die komen zijn prachtig! Meer werken kan altijd, minder is de uitdaging. Doe jezelf tijd cadeau en ga naar buiten. Het helpt. Echt. Evelien xxx

Waardevol

Deelnemers Workshop in de Serre

Hoe waardevol is mijn workshopaanbod? Toen vorig jaar het idee begon te rijpen voor een eigen zaak, was ik vooral bezig met de inhoud. Wat doe ik graag, waar krijg ik energie van, waar kan ik anderen bij helpen?

Het verhaal voor de verandering een keer laten vertrekken vanuit mijn eigen talenten. Oplossingen bedenken voor problemen waar ik mensen tegenaan zie lopen. Een manier uitwerken om anderen te ondersteunen in hun eigen zoektocht naar een mooier, rustiger en groener leven.

Dat zoeken doe ik vol passie en liefde want eindelijk blijkt mijn verzamelde kennis en expertise zin te hebben. Ik bouw een aanbod uit en hoop maar dat het iemand aanspreekt. De eerste vind-ik-leuks geven vleugels en stilaan zie ik dat wat aan de keukentafel gecreëerd werd, ook echt aankomt bij mensen.

De inschrijvingen voor de workshops beginnen vlot binnen te lopen. En alhoewel ik zenuwachtig ben voor de eerste try-out neem ik die angst – op aanraden van de supporters om me heen – onder de arm en ga ik voluit. Eens de eerste deelnemer aankomt, valt de stress weg en voel ik me als een vis in het water.

Wat begon als een gek plan is ineens werkelijkheid geworden. Kennis en inzicht delen met anderen zodat zij zelf durven tekenen en hun eigen tuinplan ontwerpen. Ik bied hulp en trek hen over de streep maar ze doen het wel helemaal zelf.

De energie die loskomt, de ogen die beginnen te blinken als we door de tuin wandelen, de fierheid op het plan dat ze mee naar huis nemen. Zo mooi! Dit is meer dan ik had durven dromen.

Pinterest ter inspiratie

Pinterest als zoekmachine

Als ik ideeën verzamel voor een nieuw project helpt Pinterest me om die mooie beelden makkelijk te verzamelen en te ordenen. Ik maak verschillende borden waarop foto’s die me raken bewaard worden. Op die manier kan ik zelfs anderen inspireren als ze mijn borden volgen.

Volg me op Pinterest

Het is een tool waar oneindig veel mooie plaatjes op staan. Je kan er volop gaan zoeken naar tips om zelf iets in elkaar te knutselen maar soms is een idee genoeg om je eigen creativiteit aan te wakkeren en iets gelijkaardigs te proberen met je eigen unieke inbreng.

Pinterest leert uit jouw zoekgedrag en toont je bij je volgende bezoek foto’s die aansluiten bij wat je al selecteerde. Een beetje griezelig als je merkt dat ze je steeds beter lijken te kennen, maar in deze digitale tijden kan het bijna niet anders. Je kunt er dan maar beter ook je voordeel uit halen en een digitaal moodboard heeft echt wel zijn pluspunten.

Zo heb je je droomtuin bij je als je in het tuincentrum staat en overweldigd wordt door al die verschillende plantensoorten. Neem via je smartphone je bord van interessante planten erbij en koop de soort die je thuis mooi vond. De naam staat er meestal wel bij in de pin.

In mijn workshops zet ik de deelnemers soms ook aan het werk met Pinterest om de toekomstige sfeer van hun balkon of terras te bepalen. Verlichting, zitmeubels, aankleding en soorten planten brengen een buitenruimte tot leven. Waarom je niet laten inspireren door wat anderen al gerealiseerd hebben? Probeer het eens. Echt leuk om te doen!

Volg me op Pinterest

Liefde

Kersttaart met rode en blauwe bessen

Weet je wat ik het leukste vind aan ondernemen? De liefde die je voelt omdat je durft je nek uit te steken en daar ook voor beloond wordt. Enthousiaste reacties van mensen die geraakt worden door wat je schrijft, ook al wist je tot voor kort niet eens dat ze meelazen. Het blinken van de ogen van klanten die ineens wel weer verder kunnen met hun tuin en er dan ook meteen invliegen. Het warme onthaal door de collega ondernemers tijdens de colabs bij Starterslabo, ook als het een keer wat minder gaat in ondernemersland.

De getuigenissen van meer ervaren ondernemers doen deugd. Weten dat het perfect normaal is dat een zaak opbouwen tijd nodig heeft. Dat workshops niet meteen vollopen. Dat mensen tijd nodig hebben om je te leren kennen. Tijd om te beslissen of wat jij te bieden hebt, bij hen past. Dat het om hen gaat en niet om jou.

Het geeft rust om te zien dat iedereen op zoek is naar een balans tussen werk en gezin. Dat er een nieuw evenwicht gezocht wordt in onze relaties nu we ineens van thuis uit werken.

Dat het gek is om een hele dag thuis te zijn en toch de afwas moeten laten staan omdat we anders niet vooruit geraken. Dat onze ouders en familie ons ineens met andere ogen bekijken en soms ook bezorgd zijn om de moeilijke weg die we kiezen. We staan klaar voor elkaar als het even niet meer gaat en dat is zo mooi. Ik ben blij dat ik dit niet alleen hoef te doen.

We gaan elk onze eigen weg. De ene al met een gekker idee dan de andere. Sommige bedrijfjes slaan meteen aan en boeken instant succes. Andere hebben wat meer tijd nodig om op gang te komen. Het is een prachtig proces en ik ben enorm dankbaar dat ik deze weg gekozen heb. De trage weg. Uitzoeken en ondervinden, vallen en weer opstaan om dan telkens weer tot het besluit te komen dat ik ben waar ik moet zijn. Omringd door mooie en warme mensen, elk met hun verhaal.

Ook al zou dit hele idee niet rendabel blijken, dan nog heb ik zoveel geleerd over mezelf. Over hoe mezelf wegsteken en proberen zo weinig mogelijk op te vallen niet de juiste manier is voor mij.

Over hoeveel leuker ik het leven vind als ik mijn talenten om te inspireren, verbinden en creëren kan inzetten om anderen verder te helpen. Ook al begint het bij zoiets simpels als hun tuin. Het is zoveel meer!

Een dikke merci dus aan alle warme mensen om me heen voor de steun en het vertrouwen. Ik heb genoten van de opstart en ik kijk uit naar wat de toekomst brengt.

Zichtbaarheid

Evelien in de tuin

Als startende ondernemer is het belangrijk dat het zichtbaar is voor de buitenwereld wat je doet. Jezelf durven tonen. Zichtbaar maken wat je te bieden hebt en naar buiten komen met je idee. Logisch!

Het klinkt vanzelfsprekend maar die horde nemen heeft heel wat voeten in de aarde. Doen wat je graag doet geeft je vleugels, maar dat ook nog eens in beeld brengen vergt moed als je bang bent voor wat anderen over je zouden kunnen denken. Ook al weet je rationeel dat je die factor toch niet kan uitsluiten, emotioneel voel je weerstand en stop je jezelf liever weg achter mooie foto’s van de tuin.

Eens ik onder de mensen ben, gaat het prima en leg ik vlot contact maar leren om ook foto’s van mezelf te gebruiken was een hele stap. Bij het onderdeel ‘over mij’ van mijn website had ik eerst een foto van onze kippen gebruikt. Op aanraden van experten in marketing toch maar mezelf overwonnen en mijn eigenste zelf getoond, zelfs al was het een heel schone kip.

We willen allemaal graag weten met wie we te maken hebben en of we die persoon ook sympathiek zouden vinden als we besluiten om ermee samen te werken. 

Bij het ontwerpen van mijn visitekaartjes ging ik zelfs nog een stap verder. Op de achterkant heb ik namelijk dezelfde profielfoto gebruikt als op de website. Ondenkbaar een paar maand geleden!  Ik had het gezien bij enkele andere starters en hun kaartjes werden er toegankelijker door. Minder gestileerd en kunstig maar wel laagdrempeliger.

Het hele idee van visitekaartjes is toch dat mensen contact met je opnemen, ook al hang je eerst een hele tijd op de frigo.

Omdat ik zelf ook makkelijker durf bellen naar namen waar een gezicht bij hoort, heb ik het dus op deze manier aangepakt. Toen ze thuis geleverd werden, wou ik ze eigenlijk meteen in de vuilbak gooien. Maar nu durf ik ze zelfs al persoonlijk uitdelen. Het gaat met vallen en opstaan, dat naar buiten komen als ondernemer.

Ik ben blij dat ik de angst onder de arm genomen heb en het gewoon gedaan heb. Niet denken, maar doen. Het helpt in het proces om in jezelf te geloven, dat tonen. Want als jij het niet gelooft, hoe zou je anderen er dan warm voor kunnen maken om jou te contacteren?

Iedereen zal zijn mening hebben over wat je doet maar daar heb je toch geen invloed op. Je kan alleen leren om jezelf graag te zien en te tonen waar jij voor wil staan. Dan komen de juiste mensen vanzelf naar je toe. Droom groot en durf dat ook zichtbaar maken! Ja, jij ook.

 

 

 

 

Zelfoogsttuin

Zelfgeplukte aardbeien uit de tuin in vergiet

Moestuinmadammen gezocht! Een aantal enthousiaste meiden die zin hebben om samen met mij een moestuin te starten. Ik heb de ruimte en het gereedschap voor een zelfoogsttuin maar kan het niet alleen. Een plukhaag en bessenstruiken zijn er al maar verder dan wat kruiden ben ik tot nu toe niet geraakt.

Wie wil komen helpen om een moestuin aan te leggen? Stap voor stap zodat we tegen volgende lente onze eigen groenten kunnen oogsten. We zoeken uit hoe het moet en laten ons tegelijk inspireren door de leuke beelden die we online tegenkomen.

Zo groots als de prachtige moestuin van Mme Zsazsa zie ik het niet, maar het lijkt me gewoon leuk om samen met anderen de wereld van de groenten te verkennen. Je kiest welke groenten je lekker vindt zodat we geen dingen kweken die niemand klaar kan maken. Ikzelf vind een moestuin vooral mooi om naar te kijken maar de groenten raken nooit op mijn bord dus ik hoop heel veel te leren over soep maken, invriezen en opleggen.

Ik ben dus op zoek naar helpers die vooral willen doen in plaats van denken. Dames die niet bang zijn om vuil te worden en die af en toe tijd kunnen vrijmaken om langs te komen. Die samen met mij de moestuin tot leven wekken.

Wat levert het je op? Allereerst verse zelfgekweekte groenten! De kans om buiten bezig zijn, even weg van de dagdagelijkse routine. Het fantastische gezelschap van de andere moestuinmadammen en van de kippen natuurlijk. En af en toe een taartje bij de koffie want bakken kan ik gelukkig wel.

Zin in dit groene project? Stuur me een mailtje met het moment waarop jij je zou kunnen vrijmaken om buiten aan de slag te gaan en dan zien we elkaar in den hof!

 

Onthaasten in het groen

Potplanten overwinteren in de serre

De wereld draait maar door en het gaat steeds harder. We doen ons best om alle bordjes in de lucht te houden maar het is een hele uitdaging. Regelmatig valt er iemand noodgedwongen stil met alle gevolgen van dien.  Batterijen leeg en heel veel tijd nodig om terug op te laden.

Zelf heb ik ook maanden nodig gehad om terug recht te krabbelen. Op doktersadvies naar buiten, bewegen en praten om beter te begrijpen waar het energieverlies vandaan kwam. Mijn hulpbron was de tuin. Terugplooien op mezelf, lezen onder de notelaar en stilaan ook weer een beetje tuinieren als mijn lichaam het toeliet.

In die periode heb ik me vaak de vraag gesteld wat ik wou doen met de tweede helft van mijn leven. Waar krijg ik energie van? Wat maakt me intens gelukkig? Wanneer gaan mijn ogen blinken en straal ik enthousiasme uit? Waar ben ik het liefst?  Het antwoord op al die vragen lag voor mij telkens in de combinatie van mensen en natuur.

Vandaar dat ik de stap heb gezet naar het groene ondernemerschap. In de hoop te inspireren en voor mezelf een zinvolle job te creëren waar ook anderen gelukkiger van worden.

Heb je er nood aan om even stil te staan om welke reden dan ook? Voel je dan welkom om te onthaasten in mijn tuin. Je verhaal delen mag, maar moet niet. Gewoon buiten zijn en zien hoe de seizoenen hun gang gaan. Mij heeft het alleszins deugd gedaan toen ik tijdelijk niet meer wist waar ik heen wou met mijn uiteenlopende vaardigheden en kennis.

Door het werken in de tuin, de lichaamsbeweging en buitenlucht in combinatie met de repetitieve handelingen die mijn drukke hoofd rust gaven, ontstond het idee om van hieruit te gaan werken. Vertrekken van de plaats waar ik het liefste ben en dingen doen waar ik energie van krijg door te voelen dat ik nodig ben.

Kom het eens een middag uitproberen. Je bepaalt zelf hoeveel hooi je op je vork neemt en welke tuinklussen bij jou passen. Wil je graag helpen bij de aanleg van de moestuin, struiken een stevige knipbeurt geven, fruit plukken, frambozenstruiken opbinden of de kippen kunstjes leren, het kan allemaal.

Dit is een plek waar je verscholen in het groen even afstand kan nemen van je dagelijkse leven zodat je weer leert voelen wat echt bij je past. Wat je hier leert neem je sowieso mee naar huis en zorgt ervoor dat je je eigen tuin ook meer waardeert en benut om tot rust te komen.

Neem je agenda erbij en dan kijken we op welk moment je dit cadeautje voor jezelf kan inplannen.

Stadstuinieren

Mini vijver in stadstuin

Ik ben niet in de stad opgegroeid maar kan me voorstellen dat het heerlijk moet zijn om je deur uit te stappen en meteen te voelen dat de wereld op volle toeren draait. Helemaal interessant als je ook een eigen tuintje, terras of balkon hebt waar je je kan verliezen in het stadstuinieren.

Een boekhandel met koffiebar naast de deur waar ik in een zachte fauteuil kan wegzinken in een heerlijk verhaal. De gezellige drukte rondom. Altijd wel iets te doen en met mijn fiets raak ik overal zonder me druk te maken over het vinden van een parkeerplaats.

Een romantisch beeld, ik weet het. Maar onlangs kreeg ik de kans om het tuinieren in de stad te verkennen en het beviel me wel. Want bij een statig herenhuis hoort natuurlijk een groene oase. Je eigen stukje groen om even op adem te komen.

Het belevingshuis van Gewoon Guillaume is zo’n pareltje in de stad. Een leegstaand pand waar ontwerpers meehielpen om de mogelijkheden van het huis aan potentiële eigenaars te tonen. Tegelijk ook een platform om de kunstwerken en diensten die dezelfde designers aanbieden in de verf te zetten.

Een unieke kans ook voor mij om te kijken of mijn groene vingers zich ook in de stad thuis zouden voelen. Het was even zoeken maar het resultaat mag er zijn. Ik heb de planten vooral geselecteerd op basis van het type blad zodat er een mooie afwisseling ontstond. Hartlelie, ganzerik, leliegras, maagdenpalm, boerenjasmijn, herfstanemoon en een blauwe regen die het raamwerk boven het terras mag beklimmen.

De potten heb ik zo minimalistisch mogelijk gehouden zodat ze bij de prachtige zwart-witte zitzakken van Kiiv zouden passen. Op de vensterbanken nog wat sierlijke prachtkaars in combinatie met witte veldbies zodat de de hoge ramen tot hun recht komen. Als laatste blikvanger nog een mini vijver met waterlelies en drijfplanten.

Stadstuin
Belevingshuis, Oude Houtlei 2 – Gent, te bezoeken vrijdag tot zondag, 10 – 18 uur

Samen met de vuurschaal van STRAFF Design en de lichtpunten die we langs de dakgoten bevestigden is het ook ‘s avonds een gezellig tuintje waar bezoekers graag blijven hangen. Makkelijk te onderhouden en instant groen dankzij de planten in potten.

Het belevingshuis wordt ook gebruikt voor allerlei leuke workshops waaronder die van mij rond stadstuinieren. ‘Kleine tuin, grote troef’ bied je praktische tips en tricks om je eigen groene oase in de stad te creëren. Laat je inspireren en geniet van het resultaat elke keer als je naar buiten kijkt.

De moestuin van Achiel & Martha

Achiel mijn tuinopa in zwart-wit

Als kind was ik heel vaak te vinden in de lochting van Achiel, mijn tuinopa. De liefde voor al wat groeit en bloeit is hier ontstaan. Uren bracht ik door aan de overkant van de straat, in een klein boerderijtje met een gigantische moestuin. In de keuken stond een pomp, een badkamer was er niet en de wc herkende je aan het hartje in de deur. Het leven leek simpel, zonder zorgen en er viel altijd wel iets te beleven.

Nu nog kan ik me de boontjes voor de geest halen die zo mooi omhoog groeiden langs de bonenstaken. Als ik op het juiste moment langskwam kon ik meehelpen met de oogst van de dag. Samen met Martha mocht ik dan de groenten door de bonensnijder halen zodat zij ze nadien kon verwerken en invriezen.

In mijn herinnering waren we ook altijd buiten. De erwten uit hun peulen wippen met je duim. Kersen plukken in de kleine boomgaard en de dubbele exemplaren aan mijn oren hangen.  Rabarber recht van het veld plukken en de zure stelen in de suiker doppen.

Ik kan het nog zo voor me zien. De jeneverbessen die prachtig rood kleurden in de serre. De rijen groenten met kleine paadjes ertussen. Vooral de smaken, geuren en kleuren blijven me bij en doen me verlangen naar een eigen moestuin en een minder jachtig leven.

Ik wou nu dat ik beter opgelet had, maar toen genoot ik vooral van het buitenleven en het gezelschap van Achiel die zijn pijp stopte. Vanuit zijn fauteuil in het tuinhuisje – op een strategische plek ver weg van het huis en van moeder de vrouw misschien ook – kon hij de hele groentetuin overzien.

Mijn eigen grootouders woonden in West-Vlaanderen dus een tuinopa en oma dichtbij was een zegen, voor mijn ouders waarschijnlijk ook. Naast oogsten in de moestuin waren er ook kleine dieren die ik mee mocht helpen verzorgen. Ik zag geregeld de konijnenvellen hangen en moet dus geweten hebben dat de konijnen uiteindelijk allemaal in de pot eindigden maar toch was het telkens weer uitkijken naar een nieuw nest kleine donzige bolletjes. Ik kreeg af en toe een konijnenstaartje van Achiel en herinner me dat ik dit heel dubbel vond, wel mooi en zacht maar ook griezelig door het beentje binnenin.

In het voorjaar arriveerden altijd 50 gele kuikentjes die onder de rode lampen samentroepten. Week na week groeiden ze stevig door tot de hele boomgaard gevuld werd met dikke witte vogels. Ik herinner me niks van het slachten dus ik vermoed dat ze me toch een beetje beschermden tegen de harde werkelijkheid.

In diezelfde boomgaard liep ook een schildpad die ik af en toe een blaadje sla uit de moestuin gaf. Het happende mondje vond ik wel grappig om te zien. Ook fascinerend hoe het beestje zich elk najaar ingroef om aan zijn winterslaap te beginnen. Helaas is het mooie dier door mijn schuld aan zijn einde gekomen. Achiel en Martha lieten me altijd mijn eigen gang gaan in de tuin en op een dag had ik er niet beter op gevonden dan het schild van de schildpad eens grondig schoon te maken … met dreft. Ik heb nooit durven zeggen dat het mijn schuld was dat het beest niet meer uit zijn schulp kwam.

Elk kind zou zo’n tuin vol leven in de buurt moeten hebben, waar ze de cyclus van het leven volop kunnen beleven. Met of zonder schuldgevoelens als er een keer iets mis gaat. Ik ben mijn tuingrootouders enorm dankbaar voor de mooie momenten in het groen. De herinneringen zijn vast en zeker gekleurd door de tijd, maar ik voelde me geliefd en bijzonder dus ik koester ze en denk er vaak aan terug als ik pauzeer in de serre, achterin de tuin.

 

 

 

Speelgroen

Trampoline ingebouwd in het hoge gras

Kinderen de tuin in lokken, weg van hun tablet, niet altijd makkelijk maar ook niet onmogelijk. Het komt er vooral op aan om hen de mogelijkheid te geven om zelf creatief te zijn. Speelgroen is een eerste stap om gezellige verstopplekjes en een klauterparcours te maken. Maar waar ze echt uren mee aan de slag kunnen, zijn houten blokken, keien, takken en los zand.

Hun fantasie de vrije loop laten en een eigen droomwereld tot leven brengen kan perfect met natuurmateriaal. Een modderkeuken waar ze heksensoep brouwen met wat ze vinden in de tuin. Meer dan wat oude potten en pannen heb je er niet voor nodig.

Kijk eens rond in de tuin wat er nog ligt, eventueel wat oude stenen die je bewaarde van de verbouwing en die je al tien keer verlegd hebt? Ideaal om hen een kruidenspiraal te laten maken of een mini-moestuin. Hun digitale vriend kan tonen hoe het moet en daarna is het leuk om ze zelf te zien bouwen. Wie weet komen ze wel met een beter ontwerp op de proppen. Bovendien leren ze weer nieuwe geuren en smaken kennen eens de plantjes in de keuken gebruikt worden.

Hier in de tuin bouwden we een platform in de boom dat dienst doet als uitkijktoren. Er kunnen hangmatten en klimtouwen aan vastgemaakt worden zoals het hen uitkomt. Met doeken kunnen de zijkanten dichtgemaakt worden zodat de ruimte eronder dienst kan doen als tent. Mogelijkheden genoeg en interessanter dan een standaard klimtoestel.

In nieuwe speeltuinen zie je steeds meer alternatieve en leuke mogelijkheden die kinderen uitdagen om zelf na te denken. Speelgroen dat ze op veel verschillende manieren kunnen gebruiken zodat het park interessanter en ook mooier wordt om naar te kijken. Sommige ideetjes zijn perfect na te bootsen op kleinere schaal in je eigen tuin. Haal het kind in jezelf naar boven en bedenk wat jij zo leuk vond aan buiten spelen. Have fun!